Inmiddels is iedereen alweer twee weken in het nieuwe jaar onderweg om aan zijn of haar goede voornemens te werken. Toch willen we jullie allemaal nog een gezond en gelukkig 2010 wensen!

17 december 2009 stond in het teken van de reünie met vader Ludo, moeder Toos en zusje Roseanne Otten. De delegatie komt twee weken vakantie vieren op Bali. De uren voordat we elkaar gingen zien waren een beetje spannend omdat het inmiddels alweer drie maanden geleden was dat we elkaar voor het laatst hebben gezien. De ouders van Sjoerd landden begin van de middag en de jetlag bleek groter dan ze vooraf hadden verwacht. Toen wij 's avonds in het hotel aankwamen was dit dan ook nog wel te zien aan de vermoeide gezichten! We hebben tijdens het avondeten gezellig bij gekletst en zijn niet al te laat gaan slapen. Voor Ludo had het tekort aan slaap, het zonnen bij het zwembad en de gisting van het Bali-Hai bier gezorgd voor wat vreemde stemmen in zijn hoofd de volgende ochtend. Toch zijn we deze ochtend begonnen met het bezoeken van enkele tempels. De familie Otten was gelijk van plan in de eerste, de beste taxi in te stappen en zonder problemen de hoofdprijs te betalen. Esmee houdt echter diverse taxi's aan en onderhandelt met als gevolg dat we pas een half uur later vertrekken, maar wel voor de helft van het geld! Na het verschil in klimaat was het onderhandelen de tweede cultuurshock. Het bezoek van de Tanah Lot tempel bleek een toeristische tegenvaller. Het plan is om drie dagen in Kuta te blijven. Het strand en de zee zijn de trekpleisters om te surfen en te relaxen. We genieten deze middag dan ook op het strand van alle matties die niet kunnen surfen maar als een baywatch-ster over het strand lopen. De volgende dag huren we drie scooters om op verkenning te gaan. Vader Ludo is even vergeten dat deze beestjes 100 km per uur rijden en herleeft zijn oude tijd op de Zundapp.

We rijden naar de Ulu Watu tempel die gelegen is op een cliff en beheerd wordt door een grote groep makacken. Er wordt geadviseerd om sieraden en glinsteringen zoveel mogelijk weg te stoppen omdat deze apen er dol op zijn. Dat blijkt, want in een mum van tijd grijpt een makaack de zonnebril op sterkte uit de hand van Ludo. Hij klimt de boom in en bijt de pootjes er ongecontroleerd vanaf, waardoor er een stukje vergrootglas overblijft!

Ubud is de tweede stad die we aandoen. Het is een gezellig plaatsje met veel artistieke winkeltjes en allerlei ambachten. Volgens de Lonely Planet zijn het bezoeken van de rijstvelden en het Balinese dansen hier meer dan de moeite waard. Om de rijstvelden te zien huren we vijf afgedankte fietsen maar na twee uur merken we dat je zonder versnellingen, in de hitte, de heuvels hier niet opkomt. Om het backpackers gevoel naar de familie nog meer over te brengen, gaan we tussen de middag bij de locals een hapje nasi goreng eten. De volgende ochtend maken we opnieuw een tochtje door de omgeving alleen dan op de scooter. Na drie uur rijden blijkt een regenbui onvermijdelijk. We schuilen eerst nog om wat te eten en blijken al snel een toeristische attractie voor iedere dorpeling te zijn. Een tropische bui in het regenseizoen kan hier variëren van 10 minuten tot een halve dag. Daarom besluiten we het erop te wagen en komen (verkeerd gegokt) volledig doorweekt thuis. Omdat we een financiële meevaller hebben tijdens het boeken van de boot naar de Gili's staat in Ubud het wildwater raften de volgende dag op het programma. Toos schijt in de bus op de heenweg eerst nog zeven kleuren stront. Eenmaal in de boot vindt ook zij het één groot avontuur.

Op 24 december varen we naar de Gili's om voor het eerst kerstmis op een bountystrand te vieren. Het voelt een beetje vreemd aan. Zowel 1^e als 2^e kerstdag eten we als ontbijt, lunch en diner alleen maar rijst en mie.... Dat je dan ook nog de mogelijkheid hebt om vóór je huisje de zee in te springen en dan tropische vissen en zeeschildpadden tegenkomt maakt het helemaal verwarrend en bijzonder. Wanneer we vijf kerstmutsen weten te regelen komt er enigszins een kerstgevoel.

Toch zijn we van mening kerst volgend jaar weer heerlijk in Nederland te vieren met een mooi stukje vlees en een goede rode wijn.

Voor de twee uur durende taxi-rit met vijf personen naar de volgende plaats Tirta Gangga betalen we slecht 8 euro. Toos en Ludo vinden het zielig om te zien hoe Sjoerd de taxichauffeur het vel over de oren trekt door af te dingen tot een te scherpe prijs. De volgende ochtend staat er in Tirta Gangga een rijstveld-trekking op het programma. Onze gids laat ons kennismaken met diverse tropische fruitsoorten en met een aantal dorpelingen in de rimboe. Bij sommige mensen zien we dat er nog echte armoede is, omdat ze daadwerkelijk tussen de varkens op een houten matje slapen. De uitzichten over de verschillende rijstterrassen zijn zo groen dat het bijna een gefotoshopte foto is waar we naar kijken.

Als laatste plaats in Bali doen we Lovina aan om er het jaar af te sluiten en 2010 te beginnen.Roos en Esmee kunnen hun geluk niet op als blijkt dat ze hier echte Hollandse oliebollen hebben! Op oudejaarsavond eten we in een gezellig restaurantje en om 23.00 uur staan we paraat op het strand, te wachten wat voor spetterend vuurwerk Bali heeft. Al snel komen we er achter dat Indonesië niet echt veiligheidsvoorschriften kent met vuurwerk. Alle vuurpijlen, knallers en Romeinse kaarsen gaan binnen luttele seconden af wanneer ze aangestoken worden door de locals. Dit zorgt dan ook voor grappige taferelen.

Verder staat Lovina bekend als goede mogelijkheid om dolfijnen op zee te zien. We boeken voor 1 januari om 06.00 uur ‘s ochtends een dolfijnen tour. Door het tijdsverschil van 7 uur is het onwerkelijk om te beseffen dat iedereen in Nederland de champagneflessen langzaam tevoorschijn haalt en nog aan het genieten is van de appelbeignets (wat missen we die Corina!). Om 07.00 uur in de ochtend varen we tussen honderden dolfijnen. Dit ultieme moment is een mooie afsluiting voor Toos, Ludo en Roseanne en tevens geweldig om het nieuwe jaar mee te beginnen.

Er is een tijd van komen en gaan. Na twee hele mooie weken op Bali nemen we op vrijdagmiddag 1 januari om 13.00 uur helaas alweer afscheid van de ouders van Sjoerd en van Roos. Bedankt voor jullie komst!!!

De eerste uren na het vertrek heeft Esmee het moeilijk. De gedachten dat het toch wel leuk zou zijn om een aantal dagen te bivaceren in de Nederlandse sneeuw en de twee gezellige weken met Toos, Ludo en Roseanne geven stof tot nadenken na al bijna 4 maanden in Azië rond getrokken te hebben. Het is een feit dat Esmee haar eerste echte dip heeft....

Dezelfde middag reizen wij door naar ons laatste eiland Java waar we in twee weken nog een aantal dingen op het programma hebben staan. Namelijk een bezoek aan het Ijen plateau, de Bromo vulkaan en het bezoek van de tempels Borobodur en Prambanan in Yogjakarta. Om te beginnen bivakkeren we in Sempol om de volgende ochtend om 05.00 uur opgehaald te worden om naar het Ijen plateau te gaan. In deze niet actieve vulkaan zijn dagelijks zwaveldragers bezig met een onbegonnen missie voor een paar stuivers. Ze dragen uit de krater 70 kg zwavel omhoog naar de steile en rotsachtige top. Vervolgens lopen ze hiermee 3 km steil omlaag over een zandpad.

De dragers beginnen om 03.00 uur in de ochtend om maar zo min mogelijk hinder van de zon te hebben. Sjoerd heeft geprobeerd om de mandjes met 70 kg op te tillen, maar het was gewoonweg niet te doen! Deze onmenselijke, fysieke arbeid in de giftige zwavellucht kan niet goed zijn. Het is hartverscheurend om te bedenken dat dit vroeg of laat zijn tol gaat eisen voor de arbeiders, die dit doen om simpelweg alleen hun vrouw en kinderen te willen onderhouden. Ondanks de indrukwekkende beelden op ons netvlies kunnen we nog enkele spaarzame momenten genieten van de mooie kleuren in de uitgewerkte vulkaan.

De meer bekende Bromo vulkaan staat een aantal dagen later op de planning. Deze actieve vulkaan ligt op 2400 meter. Een omslag in temperatuur van 35 naar 6 graden is groot, maar wel weer eens even heel aangenaam. Omdat we in het regenseizoen zitten is de kans aannemelijk dat het bewolkt is en vanuit het uitzichtpunt niks te zien valt. We besluiten op een droog moment, om 13.00 uur in de middag, de gok te wagen en omhoog te lopen naar de Bromo. We hadden geluk dat het niet regende en de bewolking niet bleef hangen. De grote pluim rook die uit de borrelende krater omhoog komt is heel bijzonder om te zien.

De Borobodur op Java is, op de Angkor Wat in Cambodja na, de meest bezochte tempel in Azië. Omdat we hier langskomen mogen we dit natuurlijk niet missen. Esmee bedenkt zich hoe we de toeristenmassa kunnen ontwijken en we besluiten dan voor de zoveelste keer in 10 dagen wéér om 04.00 uur op te staan om zo, als een van de eerste op de Borobodur te staan met zonsopkomst. Het wordt ons al snel duidelijk waarom deze Boedistische tempels zo'n trekpleister is. WAUW!!

Door de aardbeving in 2006 heeft de Borobodur niets te leiden gehad. Daarentegen is de Hindoe tempel de Prambanan destijds zwaar getroffen en we hadden het geluk dat deze 2 weken geleden, na een lange restauratie, weer open is gegaan. Het kleurverschil in cement geeft het trieste beeld van de grote schade die destijds ontstaan is. Maar hij mag er weer zijn! Overigens dachten de meeste Aziaten hier anders over. Wij blijken een grotere attractie te zijn dan de tempel. De ene na de andere foto wordt van ons genomen en de aanwezige schoolkinderen vragen ons de oren van het hoofd om hun engels te oefenen!

De laatste dagen in Yogjakarta brengen we weer gezellig door met Thijs en Patricia, onze vertrouwde mede-wereldreizigers. We scooteren wat door de omgeving maar genieten vooral samen van het overheerlijke eten, Bintang bier en de lekkere cocktails!

Na bijna 4 maanden in Azië te hebben rondgetrokken komen we tot de conclusie dat het een heel mooi werelddeel is met veel lieve en hardwerkende mensen. Ook al hebben we bijna dagelijks rijst gegeten en moesten we voor iedere fles water onderhandelen. Ook al is de overal aanwezige, smerige geur van de durian vrucht niet te ontwijken. We hebben een geweldige tijd gehad in Azië en hebben ontzettend genoten van alle mooie natuur en interessante cultuur. Samen hebben we het nog vaak over die imposante Chinese muur, de easy rider trip in Vietnam, het duiken in Sipadan, de wilde olifanten of de Ijen krater hier op Java. Laat staan alle andere geweldige momenten! Ondanks dat hebben we samen heel veel zin om 15 januari vanaf Jakarta naar Sydney te vliegen richting een nieuw Westers avontuur!