Inmiddels zijn we alweer vier maanden onderweg en kunnen we zeggen dat we al op de helft zijn. Wat gaat het allemaal snel zeg! Gelukkig hebben we nog een paar maanden te gaan. Voordat we vertrokken, hadden we ons enigszins voorbereid op een cultuurshock die we zeker te weten zouden gaan krijgen zodra we het vliegtuig in China uit zouden stappen. Na vier maanden Azië zijn we inmiddels zo gewend aan al het gebeuren op straat, dat we eigenlijk nergens meer van op kijken. Na deze vier maanden stappen we in het vliegtuig van Jakarta naar Sydney. 'Op naar een nieuw continent', zeggen we nog. En dan: BAMM, wat een cultuurshock om weer in een westers land te zijn! Hier hadden we ons dus NIET op voorbereid! Wat een rust, wat is er weinig verkeer op straat, wat een schone lucht, maar vooral: wat is het hier duur! We lopen op het vliegveld richting de taxibusjes die ons naar het centrum brengen en schrikken van de prijs. We willen bijna automatisch gaan afdingen maar beseffen net op tijd dat dit hier niet meer hoeft. Jammer want er mag best wat van die taxiprijs af! Ook ons hostel is stukken duurder als je het vergelijkt met de prijzen in Azië. Onze eerste dorm-overnachting wordt een feit! We vrezen samen te moeten slapen met een stel 17 jarige dronken tieners maar het geluk is aan onze kant als blijkt dat we de kamer delen met twee Nederlanders die niet snurkend of kotsend in de kamer liggen.

We besluiten onze eerste dag in Sydney niet veel meer te doen dan wat boodschappen voor de komende dagen. We gaan hier natuurlijk niet uit eten (veel te duur) maar koken zelf in de hostelkeuken en lekkere Hollandse maaltijd: gekookte aardappelen, sperziebonen en gehaktballen. Wat smaakt dat goed na maanden rijst en noodles! De volgende dag lopen we vanuit ons hostel de Royal Botanic Gardens in waar de kaketoes en de vliegende honden je letterlijk om de oren vliegen. Met een uitzicht op het Opera House en de Harbour Bridge nestelen we ons in de schaduw tegen een boom. Onze dag kan niet meer stuk. We houden nu al van deze stad! Gelukkig komen we half februari nog een paar dagen terug in Sydney. Na de lunch bij het Opera House lopen we door naar de schitterende wijk The Rocks waar een markt blijkt te zijn om vervolgens weer in de Royal Botanic Gardens te eindigen.

Op 18 januari reizen we richting het vliegveld maar dit keer niet om te vliegen. We gaan onze Hippie-van ophalen! In de afgelopen maanden hebben we gebruik gemaakt van alle denkbare vervoersmiddelen om van A naar B te komen. Alleen, wat wij in Nederland als dagelijks vervoersmiddel gebruiken, juist dat hebben we in die vier maanden niet gedaan: auto rijden! We hebben weer zin om lekker zelf rond te gaan toeren en kunnen dan ook niet wachten om in het campertje te stappen. Even lijkt het er nog op dat we de Hippie-van niet mee krijgen vanwege het daglimiet op onze creditcard. Gelukkig bieden onze pinpassen en een pinautomaat om de hoek uitkomst. En daar gaan we dan: on the road again, maar wel aan de linkerkant van de weg. Dat is natuurlijk even wennen want ook schakelen gebeurd nu precies andersom. We komen veilig Sydney uit en stappen na een paar uurtjes rijden in een totaal andere wereld. We zijn aangekomen in de Blue Mountains. Dit natuurpark staat bekend om zijn mooie uitzichten. De eucalyptus bomen die er volop staan scheiden een stofje uit waardoor de lucht wat blauwig kleurt. Onze camping bevindt zich vlak bij het uitzichtpunt Echo Point van waaruit je de Three Sisters kunt bewonderen. We maken de volgende dag een mooie wandeling door het natuurpark en nemen halverwege de scenic railway. Een hele aparte ervaring om met de steilste kabelbaan ter wereld in een hoek van 52 graden omhoog te gaan.

Onze route gaat verder richting de Hunter Valley; een gebied waar de bekende Australische wijnen vandaan komen. Daar moeten we zijn! We gaan langs verschillende wijnhuizen en kiezen na een uitgebreide wijnproeverij een heerlijke witte oaked Semillon uit 2005 uit. Helaas is deze wijn alleen maar hier te krijgen en is verschepen naar Nederland onbetaalbaar. We nemen 3 flessen mee, zodat we er toch nog even van kunnen genieten. De eerste trekt Sjoerd dan ook maar meteen open bij terugkomst op de camping!

Op de weg richting de kust stoppen we bij een koala ziekenhuis in Port Macquarie en zien hier voor het eerst deze schattige beestjes. Het zijn eigenlijk hele relaxte dieren die zich eerst volvreten met eucalyptus bladeren en daar vervolgens zo stoned van worden dat ze de rest van de dag zitten te slapen. We rijden nog een stukje verder door naar het noorden en crashen in Arakoon op de meest geweldige camping tot nu toe. Een staanplaats letterlijk aan de zee waar we vanuit onze stoeltjes van de zonsondergang kunnen genieten. Als er dan ook nog eens een stuk of acht kangoeroes voorbij komen huppelen worden we helemaal blij! We blijven hier nog een dagje langer en zwemmen wat voordat we verder rijden richting Byron Bay. Het surf-dude gehalte in deze plaats ligt er hoog. Je hoort er pas echt bij als je een board boven op je auto hebt liggen, en een blote bast met sixpack mogen daarbij natuurlijk niet ontbreken! Daarnaast viel ons al snel op dat de dames hier rond lopen met behoorlijke borsten; los in de kooi. Helaas zat een foto voor Ted er nog niet in.... Omdat wij geen van dit alles hebben voelen we ons een stel pannenkoeken en gaan maar gewoon zwemmen in de zee. Die is hier overigens wel erg mooi en de golven komen in de buurt van de voor ons bekende golven aan de westkust van Frankrijk. Ook zonder surfplank vermaken we ons dus goed.

Na een aantal dagen zon, zee en strand rijden we wat verder landinwaarts naar het Springbrook NP. De watervallen liggen hier voor het oprapen en we maken weer een mooie wandeling door de schitterende natuur. Uit ervaring weten we inmiddels dat de lonely planet echt niet altijd dé reisbijbel is en lang niet altijd even betrouwbaar is, maar dit keer klopt het als een bus. Je waant je in de natuur van dit Nationale Park écht in een Jurassic Park-achtige omgeving!

Onderweg naar onze camping spot Esmee de eerste wilde koala en omdat hij ook nog eens erg laag in de boom zit kunnen we hem goed bewonderen.Bij aankomst op onze camping lijkt het eerder alsof we in een trailerkamp aangekomen zijn. We besluiten toch gewoon te blijven en kijken met verbazing naar de stationcars die hier afgeladen vol staan en waarbij de eigenaar, inclusief katten gewoon bovenop de motorkap slaapt!

De volgende dag vertrekken we weer vroeg en rijden via de Glass House Mountains naar de Australia Zoo van, inmiddels overleden, Steve Irwin. Esmee is niet weg te slaan bij het kangoeroe verblijf terwijl Sjoerd de krokodillen show dan weer veel interessanter vindt.

Marten en Anne hebben ons de tip gegeven om vooral naar Noosa Heads te rijden en dus is onze volgende stop in dit dorpje. Het Nationale Park loopt hier door tot aan de kust en dit is inderdaad super om te zien. Ook hier zien we weer een koala en we moeten toegeven dat het elke keer weer bijzonder is om ze in de boom te zien hangen. Op onze camping in Noosa stikt het daarnaast van de kleurrijk, kwetterende papagaaien.

Onderweg naar Hervey Bay krijgt ons campertje kuren. De kilometerteller stopt ermee en dus weten we niet precies hoe hard we rijden. Als er dan ook nog eens allerlei lampjes op het dashboard gaan branden besluiten we toch maar even Hippie te gaan bellen. Het grappige is dat we gewoon door mogen rijden en dat er de volgende dag wel iemand zal komen kijken! We komen veilig aan in Hervey Bay en inderdaad de volgende dag wordt het probleem netjes verholpen. Nu maar hopen dat er geen snelheidsboetes gaan komen.... Op dit moment zitten we nog in Hervey Bay en gaan morgen een trip maken naar Fraser Island.