Fraser Island: het grootste zandeiland ter wereld, idyllische stranden die zo breed zijn dat ze een ‘highway' genoemd worden, kristalhelder blauwe zoetwatermeertjes, gigantische zandduinen met daarachter tropisch regenwoud. Dolfijnen, haaien, pijlstaartroggen en dingo's. Het moge duidelijk zijn dat we dit eiland halverwege de oostkust niet konden overslaan! Er zijn geen verharde wegen op Fraser te vinden en het is daarom alleen maar toegankelijk voor 4WD. Omdat het al in geen weken meer geregend had en er in de eerste maand van het nieuwe jaar al 4 mensen op het eiland overleden zijn doordat zij halsbrekende toeren uithaalden met een eigen gehuurde 4WD, besloten wij maar voor veilig te gaan en een georganiseerde dagtour met een 4WD bus te boeken. Op 30 januari stapten we in de bus met een enigszins achterdochtig gevoel. Was het toch niet veel cooler om zelf in een 4WD jeep te rijden? Na een uur kwamen we echter al tot de conclusie dat onze keus de juiste was. We zagen om de haverklap jeeps in het zand vaststaan compleet met een overkokende motor. Duidelijk was dat de meeste, voornamelijk erg jonge toeristen, écht niet wisten waar ze mee bezig waren! De tour over Fraser Island leidde ons als eerste naar Lake McKenzie. Een, inderdaad, kristalhelder blauw zoetwatermeer waar het zand zo wit is dat het pijn doet aan je ogen. We schieten hier tientallen foto's en genieten van het verkoelende water.

Een goed begin van de dagtour! De rest van de dag is niet minder en Esmee sluit, compleet impulsief, af met een vlucht in een minivliegtuig over het eiland met stijgen en landen via het strand. We hebben inmiddels al behoorlijk wat vluchten gehad maar dit is een compleet andere belevenis! Ze filmt en fotografeert er op los zodat Sjoerd achteraf ook nog mee kan genieten van de geweldige uitzichten op beeld.

Als we de dag erna uit Hervey Bay vertrekken is het behoorlijk bewolkt. We zijn nog geen half uur onderweg of het begint te regenen. Deze regen gaat over in stortregen en houdt vervolgens de hele dag en de daaropvolgende nacht aan. Ons plan om naar Town of 1770 te rijden om Jim te bezoeken valt letterlijk in het water. We besluiten maar door te rijden en overnachten gratis op een parkeerplaats bij een truckers-café. De dag erna moeten we nog behoorlijk wat uurtjes in de camper zitten naar Airlie Beach en gelukkig klaart het weer langzaamaan op. We zijn er goed vanaf gekomen met orkaan Olga. Onze verwachting van twee weken regen blijkt in werkelijkheid maar 24 uur regen te zijn geweest. Wat een geluk! In het, inmiddels weer zonnige, Airlie Beach kunnen we wederom een tour boeken; dit keer naar de Whitsundays. Er strijden werkelijk waar bijna 100 boten om je mee te nemen; keus in overvloed dus. En dat maakt het er nou juist niet gemakkelijker op. Alles ziet er geweldig uit, maar ook hier zijn de prijzen geweldig. We twijfelen enorm welke tour het beste bij ons past. Als we dan ook nog eens Danielle en Thomas tegenkomen (die we eerder al in Noosa ontmoet hadden) weten we het helemaal niet meer.... Uiteindelijk kiezen we voor een dagtour op een catamaran. En ja, alweer is dit een goede keuze. Al vallen de Whitsundays ons wat tegen vanwege hoog water; de catamaran en de service daarop zijn super. We worden echt overladen met eten en drinken. Zelfs de alcohol is inbegrepen in de tour. Tja, dan is het al snel oké voor ons, haha!

Na een paar dagen relaxen in Mission Beach rijden we via het binnenland door de Atherton Tablelands. Het lijkt of we in een ander land zijn beland. Het landschap waar we doorheen rijden is veranderd in een soort Zwitserland, compleet met Europese koeien. Het bizarre is echter dat je een bocht verder weer midden in een tropisch regenwoud staat. En we kunnen wel zeggen dat het op zijn minst vreemd is om daar doorheen te lopen en tegelijkertijd de koeien te horen loeien!

Weer terug aan de kust stappen we in Port Douglas op de boot voor een snorkeltour in het Outer Reef (Great Barrier Reef). Omdat 80% van het leven in het rif zich afspeelt in de eerste 5 meter en het ook nog eens laagtij is, besluiten we niet te gaan duiken maar te gaan snorkelen. Het Outer Reef is geweldig en we zijn blij dat we een onderwatercamera gehuurd hebben! We zien veel fel gekleurde vissen en ook het rif zelf heeft de mooiste kleuren. Daarnaast zwemmen er ook nog eens een zeeschildpad, twee kleine whitetip haaien en drie pijlstaartroggen voorbij! Super natuurlijk en een mooie afsluiter van de oostkust.

Al is dit niet helemaal waar want we hebben nog een paar dagen in Cape Tribulation en Cairns. In Cape Tribulation en het Daintree NP loopt het tropisch regenwoud helemaal door tot op het strand. Ondanks dat dit maar op een paar plaatsen in de wereld zo is, vonden wij het niet zo'n bijzondere omgeving. Daarnaast werd je er letterlijk aangevallen door honderden muggen en is de luchtvochtigheid zo hoog dat je constant zeiknat bent. We zijn er dan ook maar niet blijven slapen. In Cairns lopen we Danielle en Thomas voor de derde keer weer tegen het lijf. Australië blijkt dan opeens toch niet zo groot te zijn! We gaan met z'n vieren gezellig uit eten en genieten van de Carlton Draught voordat we in het vliegtuig stappen naar de Outback.

Wanneer we ons vooraf inlezen over de Outback, wordt het ons al snel duidelijk dat we naar Kings Canyon, Ayers Rock en de Olga's toe moeten. Daarnaast is het zeer warm en droog in de Outback waardoor een vliegennet tot onze prioriteit behoord. Vanaf Alice Springs zijn er veel mogelijkheden om onverharde wegen te nemen. Daarom besluiten we een Toyota Freelander Jeep 4WD 4.5 V8 te huren om onze 6 dagen in de Outback door te brengen. De ochtend dat we onze Freelander Buchcamper ophalen, krijgt Sjoerd kippenvel wanneer hij de contactsleutel van deze 8 pitter omdraait. Deze tank biedt meer dan voldoende perspectief voor de komende dagen. Bij de receptie van het verhuurbedrijf vertellen ze ons dat het de laatste vier weken veel geregend heeft en enkele onverharde wegen niet tot moeilijk begaanbaar zijn en daarom afgeraden worden om er te rijden! No worries, onze V8 Jeep komt overal doorheen denken we bij onszelf. Na enkele uren rijden, bezoeken we in de namiddag de Ellerie Creek en maken een wandeltocht door de Ormiston Gorge. Door de regen van afgelopen tijd is een deel van de wandelroute weggespoeld en gesloten. Eigenwijs als dat we zijn proberen we het tegen beter weten in toch. We hebben het geluk dat we vlak voor zonsondergang terugkeren! Omdat de bordjes niet meer aangegeven staan, maken we onze eigen tocht en moeten twee keer de rivier over te steken! Achteraf is het meer dan de moeite waard geweest deze wandeling te maken.

We kunnen de volgende ochtend starten met de Mereenie Loop Road. Dit onverharde stuk weg van 150 km wordt als heel mooi bestempeld. Wijzelf vonden het eerste stuk wat saai, maar door de regen kon het laatste stuk een expeditie genoemd worden. Het is toch een uitdaging om over ondergelopen wegen te rijden met een auto waarvan je weet dat je het zonder motorproblemen gaat halen. De camping waar we die avond gaan staan heeft twee uitzichten. Op de achtergrond, in de nevel gehuld, vangen we een glimp op van de Kings Canyon. Terwijl we voor onze camper, in de schemer bezoek krijgen van een groep dingo's. Deze 4-voeters lijken precies op honden, het enige verschil is dat het wolven zijn! Ze eten gelukkig geen vlees maar ze ruiken al het andere etenswaar wel! Een paar stenen bieden uitkomst.

Om de hitte voor te zijn besluiten we de wandeling door Kings Canyon de dag erna vroeg te beginnen. Het eerste stuk is zeer steil, maar boven aangekomen is dit meer dan de moeite waard. Met dit uitzicht lijkt het einde van de wereld in zicht!

Onze volgende plaats Uluru, oftewel Ayers Rock kent twee momenten per dag een toeristisch hoogtepunt. Iedere ochtend om 05.30 rijdt er een stoet heen, en iedere avond om 19.30 uur rijdt er een stoet auto's en bussen terug. En ja, de sunrise en de sunset van de Ayers rock zijn ook ons hoogtepunt. De rode verkleuring van deze berg is het heilig hart voor de Aboriginals. De wandeling van 10,6 km rondom deze berg is minder indrukwekkend omdat het eigenlijk met 45 graden te heet is. Verderop zien we het broertje van Ayers Rock liggen, Kata Tjuta oftewel de Olga's. Het is wederom indrukwekkend om deze berg van dichtbij te zien. Esmee haar digitale spiegelreflex maakt deze dagen dan ook overuren om de beste plaatjes te schieten bij ieder lichtmoment van de dag.

Het zou onverstandig zijn om over de Ernest Gilles Road terug te rijden naar Alice Springs vanwege de hevige regen van afgelopen tijd. Het is echter wel toegestaan. Dan doen wij het toch!! Op het moment dat we deze weg opdraaien moeten we stoppen. Het is al gelijk noodzakelijk om de 4WD aan te zetten omdat water en modder op de weg voor ons uit reiken. Deze onverharde expeditie van 100 km zien we dan ook als een etappe van Parijs Dakar! Geweldig!!

We staan daarna wel een uur in de wasstraat om de auto weer wit te krijgen voordat we hem terug brengen naar Britz. De avond bij terugkomst in Alice Springs spreken we af met een Duits stelletje (Sepp en Sibylle) om een Thais restaurant te bezoeken.

Wanneer we de volgende ochtend richting airport gaan, beseffen we ons bijna verlost te zijn van de duizenden vliegen. Deze beesten die constant in je oren, ogen, neus en mond proberen te kruipen komen namelijk alleen voor in de Outback. Daarbij beseffen we niet dat ons een nieuw avontuur te wachten staat wanneer we landen in Sydney. Het is het weekend voor het Mardy Grass festival en er zijn diverse concerten. Circa 1 miljoen toeristen arriveren dit weekend! Na 40 hostels en hotels gebeld te hebben voor een slaapplaats is het antwoord duidelijk. Sorry we're fully booked! Het informatiecentrum op het vliegveld bevestigd dit en weet nog een kamer voor ons in de wacht te slepen van $210,- voor 1 nacht. We kunnen voor zaterdag- en zondagavond alleen nog maar in het Hilton een kamer krijgen voor $800,- per nacht! Dit is natuurlijk geen optie en met enig geluk en een flinke boete weten we onze vlucht naar Nieuw Zeeland te vervroegen. Van de 3 dagen die we nog voor Sydney hadden blijft helaas nog precies 1 dag over voordat we verder gaan naar weer een nieuw land.....