Onze trip naar Hanoi stond in het teken van een nieuwe lens voor de spiegelreflex camera. We hebben 1 dag de tijd om er naar op zoek te gaan. Al snel vinden we een Nikon zaak die de lens verkoopt die Esmee in gedachten heeft. Voor 350 US dollar mogen we hem meenemen. Dan komt het altijd terugkerende dilemma, waar je als reiziger dagelijks mee te maken krijgt. Past dit binnen ons budget? Wat gaan we dan de komende dagen of weken laten om dit te compenseren? Onze volgende bestemmingen na Hanoi zouden Sapa en Cat Ba Island, beter bekend als Halong Bay worden. Bij deze plaatsen is het schieten van mooie plaatjes zeker een must. De keuze tot het kopen van de lens was dan ook snel en rationeel gemaakt. DOEN!

Eind van de middag waren er nog kaarten beschikbaar voor het waterpoppen theater. Deze show speelt zich af in een klein bad waar poppen onder water worden bediend, ondersteunt met typische Vietnamese muziek. Het was leuk om deze show te zien. Echter na de 40 minuten die Sjoerd opgevouwen heeft gezeten in een stoeltje, wat naar Aziatische maatstaven is gemaakt, vond Sjoerd het prima dat de show afgelopen was. Dezelfde avond nemen we de slaaptrein naar Sapa waar we de volgende ochtend om vijf uur aankomen. Het plaatsje ligt op 2400 meter hoogte, en staat in het teken van trektochten tussen de rijstterrassen. We kiezen een smerig hostel uit waar we een super uitzicht hebben over de bergen. 's Ochtends huren we een scooter en rijden naar het naastgelegen dorp om treinkaartjes te kopen voor de terugweg drie dagen erna. Om er te komen rijden we de 30 km lange bergweg naar beneden. Een mooie tocht waar we dan ook met regelmaat even gestopt zijn om te genieten van het uitzicht. Eenmaal aangekomen om 11.10 uur is het loket net dicht en mogen we wachten tot 14.00 uur. We proberen de nog aanwezige dame er van te overtuigen dat we helemaal uit Sapa komen om treinkaartjes te kopen, maar ze is standvastig stug en maakt de lampen uit en loopt zomaar weg! We besluiten terug naar Sapa te rijden om in de middag opnieuw te komen. Deze mooie route wil je immers best twee keer rijden. Tijdens deze terugweg wordt onze aandacht getrokken door een mannetje wat aan de kant van de weg zit met een zwarte lap voor zich op de grond. We keren de scooter, om van dichtbij te kijken wat het precies is. Het mannetje blijkt een wild zwijn gevangen te hebben en is het volledige dier aan het verkopen aan de locale, die er happig op af komen. Een mes en een weegschaaltje zorgen ervoor dat het zwijn langzaam kleiner wordt.

Voor de dag erna boeken we een twee daagse trektocht via de rijstvelden naar de bergdorpjes. Sapa is zeer toeristisch en dit zie je voornamelijk aan de vele locale mensen, genaamd Black M'Hong, die continu achter je aanrennen om spulletjes te verkopen. Dit volkje loopt in typische klederdracht en zijn hoogst irritant. Buy for me! Buy for me, bedoelt om de tasjes en armbandjes te verkopen. Wanneer je niks koopt wordt je gelijk uitgemaakt voor: ‘You're a liar because you buy nothing'! Sjoerd is daar natuurlijk na enkele minuten al helemaal klaar mee. Vooral omdat deze mensen je gedurende de twee daagse tocht blijven volgen. Iedere toerist wordt tijdens een trekking bij gestaan door een locale Black M'Hong. Of jij dit graag wil of niet, is van ondergeschikt belang. Deze vrouwtjes zijn in staat om met speels gemak over stenen, gladde wegen of boomwortels te lopen. Zelfs met een paar maanden oude baby op hun rug, die de volledige dag in de hitte mee bungelt! Het enige doel om sneller te zijn, is ons bij te staan bij het nemen van lastige hellingen. Wanneer deze vrouwtjes je namelijk een aantal keer hebben geholpen door middel van een handreiking over een slootje, betekent dit in hun ogen dat je zeker iets moet kopen bij ze. Dag één van onze trektocht is het bloedheet wanneer we over de rijstterrassen lopen. Het uitzicht dat we continu voor ons zien is super. Dit zorgt er voor dat afzien en genieten gelijk op gaan.

Begin van de middag komen we langs een locale school. Sinds 10 jaar is de Vietnamese regering bezig om op zeer afgelegen gebieden op het platteland het onderwijs meer te stimuleren. Het is bijzonder om te zien met hoeveel passie de kinderen naar school gaan. We hebben de mogelijkheid om de klaslokalen van binnen te zien tijdens de les. Onderweg komen we twee Nederlandse meiden tegen (Tessa en Marije) doordat meerdere groepen samengevoegd worden om in dezelfde homestay te slapen. 's Avonds krijgen we door de locals een goede maaltijd geserveerd en blijft het lang gezellig. De tweede ochtend blijkt dat het weer volledig omgeslagen is naar mistig en regenachtig weer. Dit zorgt voor grappige taferelen op de modderige kleigrond langs de terrassen. Om de paar meter gaat de een na de ander op zijn plaat. Gelukkig allemaal zonder letsel, maar ieders kleding krijgt een steeds kleurrijker geheel. Na de lunch nemen we afscheid van Tessa en Marije waar we een gezellige avond mee hebben gehad.

's Avonds pakken we de slaaptrein terug naar Hanoi met als doel in de ochtend gelijk de bus te nemen naar Haiphong en vervolgens de boot naar Cat Ba Island. Wie Cat Ba Island googled vindt met zekerheid mooie plaatjes van zon, zee en idyllische strandjes. Echter noemen wij het Cat Ba Iceland. Ondanks het feit dat we een heel mooi eilandje aan de kust bezoeken is het er ontzettend koud. We lopen dan ook 4 dagen in onze thermo kleding en hebben ieder onze fleecetrui én windstopper aan! Ons bounty resortje aan het strand met bamboe huisjes is volledig uitgestorven. We zitten dan ook als enige op het resort.

De eerste dag hebben we een scooter om het eiland te verkennen. Al snel komen we bij een grot uit die we voor een paar Dong kunnen bekijken. Het is een geheim ziekenhuis wat is gebouwd in de Vietnam oorlog tegen Amerika tussen 1965 en 1975. Voornamelijk Vietcong soldaten hebben er die periode een behandeling gekregen. Uiteindelijk is het ziekenhuis ook nooit ontdekt door de Amerikanen vanwege de slimme en efficiënte indeling van de grot, met diverse vluchtroutes.
De daar op volgende dagen wachten we iedere ochtend op de zon. Met onze zwembroek en bikini aan lopen we iedere ochtend naar buiten. De teleurstelling is iedere dag weer even groot en binnen enkele seconden doet de kou ons weer besluiten om de warme kleding aan te trekken.

Wat rondlopend in het dorpje komen we heel toevallig Tessa weer tegen, waar we drie dagen eerder afscheid van hadden genomen in Sapa. Een tweede gezellige avond ligt in het verschiet. Omdat er verder niks te beleven is in Cat Ba Town en het weer ook niet beter wordt, besluiten we de laatste dag de boot via Halong Bay te reserveren om direct terug te reizen naar Hanoi. Die ochtend varen we door de mooie wateren van Halong Bay en trekt de bewolking wat weg, waardoor we kunnen genieten van de rotsachtige gestalten in het water.

De volgende ochtend vliegen we door naar Kuala Lumpur in Maleisië. Onze plannen voor Maleisië hebben we enigszins omgegooid. We hebben het schiereiland verruild voor twee weken Maleisisch Borneo waar we ons ook hebben ingeschreven voor een drie daagse PADI duikcursus. We hebben er zin in!